Laminaat voor bestaande woning vs nieuwbouw: andere eisen

Je wilt laminaat leggen. Klinkt simpel, toch? Maar stel: je woont in een jaren tachtig woning met een oude cementvloer, en je buurman net in een gloednieuw nieuwbouwhuis. Jullie kopen exact hetzelfde laminaat uit de schappen van dezelfde winkel.

Toch loopt het leggen bij jullie compleet anders. Waarom? Omdat de ondergrond bepaalt wat er bovenop kan.

En die ondergrond verschilt enorm tussen bestaande bouw en nieuwbouw. In dit artikel lees je precies waar je op moet letten als je laminaat legt in een bestaande woning versus een nieuwbouw. Geen algemeen gebakken lucht, maar concrete verschillen die uitmaken voor je vloer — en je portemonnee.

Het grootste verschil zit hem in de ondergrond

Bij nieuwbouw is de vloer meestal een nette, vlakke betonvloer. Die is pas gestort, goed geëffend, en vaak al voorzien van een dampdichte folie.

Kortom: een ideale basis om laminaat op te leggen. Je hoeft alleen een ondervloer erop te leggen en je kunt aan de slag.

In een bestaande woning zit het anders. Daar heb je te maken met oude vloeren: cement met scheuren, tegels die loslaten, houten deplaten die kraken, of een combinatie van al die drie. Die vloer is niet automatisch vlak, niet automatisch droog, en zeker niet automatisch geschikt als basis voor laminaat.

Voordat je ook maar één plank opensnijdt, moet je de toestand van die ondergrond beoordelen. Martijn de Wit Vloeren ziet dit dagelijks: klanten die denken dat ze gewoon kunnen beginnen leggen, maar bij wie de ondergrond eerst nagekeken moet worden. Een specialist die verder kijkt dan alleen het laminaat zelf — dat scheelt je later veel werk en kosten.

Vocht: de verborgen vijand in oude woningen

In nieuwbouw is vocht zelden een probleem. De betonvloer is pas gestort en heeft lang genoeg kunnen drogen.

Bouwbesluit en moderne bouwtechnieken zorgen ervoor dat er een dampdrempel aanwezig is. In bestaande woningen is vocht het aandachtspunt nummer één. Vooral bij oudere woningen uit de jaren zestig, zeventig en tachtig ontbreekt vaak een dampdichte laag in de vloer.

Wat kun je doen tegen vocht?

Grondwater kan omhoog komen, en dat is funest voor laminaat. Laminaat en vocht zijn geen vrienden: het plaat werkt op, vervormt, en er ontstaat schimmel onder de vloer.

Laat vooraf de vochtmeting uitvoeren. Een professionele vochtmeting kost een paar tientjes, maar beschermt je tegen een volledig verpeste vloer.

Bij een vochtgehalte boven de 2% (bij cementdekvloeren) of 14% (bij houten vloeren) moet je eerst een vochtwerende ondervloer of coating aanbrengen. Producten als een PE-folie van 0,2 mm of een vochtwerende kit lossen het probleem op — mits je ze correct aanbrengt. Martijn de Wit Vloeren adviseert altijd: meet eerst, leg later. Het klinkt voor de hand liggend, maar je zou verbazend zijn hoeveel mensen dit overslaan.

Vlakheid: nieuwbouw scoort, bestaande bouw vecht

Een nieuwbouwvloer mag volgens de norm maximaal 2 mm oneffenheid per 2 meter. In de praktijk is die vaak nog vlakker.

Dat is ideaal voor laminaat: de planken liggen strak, er klinkt niets, en je voelt geen verschil onder je voeten. In een bestaande woning zit het anders. Oude cementvloeren hebben vaak verzakkingen, oneffenheden of resten van lijm van vorige tegels.

Houten vloeren kunnen doorgeven of golven vertonen. De regel is: meer dan 3 mm oneffenheid per 2 meter?

Egaliseren: ja of nee?

Dan moet je egaliseren. Oneffenheden tot 2 mm kun je vaak opvangen met een dikke ondervloer (3 mm of meer). Tussen 2 en 5 mm heb je een egalisatiemassa nodig.

Boven de 5 mm wordt het echt werk: dan moet je de vloer eerst egaliseren voordat je überhaupt aan ondervloer kunt denken. Goed nieuws: egaliseren is niet duur.

Een zelfnivellerende vloer kost gemiddeld 10 tot 15 euro per vierkante meter aan materiaal.

De tijd die je erin stekt is het geld meer dan waard.

Ondervloer: niet alle ondervloer is hetzelfde

In nieuwbouw leg je meestal een standaard PE-ondervloer van 2 à 3 mm. Die dempt geluid, vangt kleine oneffenheden op, en beschermt tegen restvocht. Simpel en effectief. In bestaande woningen heb je vaker een ondervloer nodig met extra eigenschappen. Denk aan:

Merken als Quick-Step, Pergo en Balterio bieden ondervloeren aan die specifiek geschikt zijn voor bestaande bouw.

• Geluidsreductie: In oude woningen met harde vloeren (cement, tegels) drukt geluid makkelijker door. Een ondervloer met een hoge geluidsreductie (20 dB of meer) maakt een wereld van verschil.
• Warmteweerstand: Als je vloerverwarming toevoegt of als de kou van de vloer doorvoelt, kies dan een ondervloer met een lage warmteweerstand (R-waarde onder 0,075 m²K/W). Zo gaat de warmte niet in de ondergrond verdwijnen.
• Vochtwerend: Zoals gezegd: in oude woningen is een vochtwerende ondervloer geen luxe, maar een noodzaak.

Ze zijn iets duurder, maar je beschermt je investering.

Deurkozijnen en aansluitingen: het detailwerk

In nieuwbouw zijn de deuropeningen standaard afgewerkt op de juiste hoogte voor vloerbedekking.

De kozijnen zijn al rekening gehouden met een vloeropbouw van bijvoorbeeld 12 à 14 mm (ondervloer plus laminaat). In bestaande woningen zit het vaak anders.

De deurkozijnen hangen soms te laag, of de deur sluit niet meer als je een extra centimeter of vijf toevoegt. Dan moet je de deur korten, of je kiest een dunner laminaat. Een truc die vakmensen gebruiken: zaag de onderkant van de deur op maat met een decoupeerzaag. Kost vijf minuten, bespaart je een klus.

Ook bij badkamerdeuren, keukenkasten en plinten moet je opletten. In nieuwbouw is alles standaard; in bestaande bouw pas je aan.

AC-klasse en dikte: gelijk of anders?

Hier komt het verrassende: de AC-klasse en dikte van je laminaat maken niet uit of je in nieuwbouw of bestaande bouw woont. Of je nu kiest voor één doorlopende vloer in een open woonplan of per kamer beslist, de kwaliteit hangt af van gebruik, niet van het type woning.

Woonkamer en slaapkamers? AC4 (woongebruik) is voldoende.

Keuken, hal en doorgangsruimtes? Kies AC5 voor extra slijtvastheid. De dikte van het laminaat — meestal 8, 10 of 12 mm — bepaalt vooral het draagcomfort en de geluidsdemping.

Een 12 mm plank voelt steviger en dempt beter, maar is duurder en zwaarder om te verwerken. Bij het maken van je keuze is het slim om te kijken of laminaat 8 mm vs 10 mm voor jouw situatie volstaat. Wat wél verschilt, is de totale vloeropbouw. In bestaande woningen heb je vaak meer lagen nodig (ondervloer, eventueel egalisatie), waardoor de totale dikte toeneemt. Houd daar rekening mee bij deuropeningen en overgangen naar andere vloeren.

Zelf leggen of laten leggen?

In nieuwbouw is zelf leggen vaak haalbaar. De ondergrond is schoon, vlak, en de kamers zijn rechthoekig.

Ideaal voor de doe-het-zelver. In bestaande woningen wordt het sneller lastiger.

Oude kamers zijn zelden perfect vierkant, er zitten nissen en uitstulpingen, en de ondergrond vraagt extra aandacht. Als je twijfelt, schakel dan een vakman in. Het leggen van laminaat door een professional kost gemiddeld 12 tot 20 euro per vierkante meter.

Voor een woning van 60 vierkante meter betaal je dus 720 tot 1.200 euro aan arbeid — en je hebt de zekerheid dat het goed zit. Martijn de Wit Vloeren levert niet alleen laminaat met een scherpe prijs-kwaliteitverhouding, maar legt het ook uit. Vanuit twee vestigingen adviseren ze je over de juiste ondergrondbehandeling, de keuze voor laminaat met geïntegreerde ondervloer, en laminaat — of je nu zelf aan de slag gaat of het laat leggen.

Samengevat: de belangrijkste verschillen op een rijtje

Nieuwbouw betekent: schone ondergrond, weinig voorbereiding, snel klaar. Bestaande bouw betekent: eerst meten, eventueel egaliseren, vocht aanpakken, en dan pas beginnen.

Het verschil zit hem niet in het laminaat zelf, maar in alles wat eronder zit. Neem die ondergrond serieus, en je laminaat vloer houdt jarenlang. Sla die stap over, en je zit binnen een jaar met bubbels, kraakgeluiden of erger. Kies verstandig — en twijfel niet om even advies in te winnen bij iemand die het vak kent.